درد من.فکر من.روح من...

	درد من.فکر من.روح من...
	و این منم که خواهشی کور و تاریک در جایی دور و دست نیافتنی از روحم ضجه میزند...

بی دلیل به دیدنم آمد
كنارم نشست
نگاهم كرد
در نگاهش رد پرنده ايي بي قرار پيدا بود.
وقتي بي دليل برخاست كه برود
آهي كشيد
مثل كسي كه آهي براي كشيدنش نمانده است
برخاستم در قفايش
هاي هاي
بي دليل گريستم !!!

+ نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم اردیبهشت 1385ساعت 6:22 توسط طلوع |

صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ

درباره وبلاگ

احساس میکنم در بدترین دقایق این شام مرگزای چندین هزار چشمه ی خورشید در دلم میجوشد از یقین....14 مهر طلوع کردم و تا حالا 20 سالشو پشت سر گذاشتم و نمیدونم چقدر فرصت باقیست تا جبران حرکتهای نا کرده کنم؟؟؟

پیوندهای روزانه

دنیای ما دنیای غروب آرزوهاست
هرچه میخواهد دل تنگت بگو
مهشید
آرشیو پیوندهای روزانه

نوشته های پیشین

فروردین 1386
بهمن 1385
دی 1385
آذر 1385
آبان 1385
مهر 1385
شهریور 1385
اردیبهشت 1385
فروردین 1385
اسفند 1384
بهمن 1384
دی 1384
آذر 1384
آبان 1384

پیوندها

سه تا نقطه(فرزانه)
چشم انداز(فاطمه)
شبگرد لوتی
شاملو